رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم):

«اَلا مَن تَعَلَّمَ القُرآنَ وَ عَلَّمَهُ وَ عَمِلَ بما فیهِ فَأنَا لَهُ سائِقٌ اِلَی الجَنَّۀِ وَ دَلیلٌ اِلَی الجَنَّۀِ»

بدانید هرکس قرآن را بیاموزد و به دیگران آموزش دهد و به آنچه در قرآن است عمل کند، من جلودار و راهنمای او به سوی بهشت هستم.

کنزالعمال 2375/531/1

امام علی(علیه السلام):

«طُوبی لِمَن أَخلَصَ لِلّهِ عَمَلَهُ وَعِلمَهُ وَحُبَّهُ وَبُغضَهُ وَأَخذَهُ وَتَرکَهُ وَکَلامَهُ وَصَمتَهُ وَفِعلَهُ وَقَولَهُ»

خوشا به سعادت کسی که عمل، علم، دوستی، دشمنی، گرفتن، رها کردن، سخن، سکوت، کردار و گفتارش را برای خدا خالص گرداند.

تحف العقول، صفحه 100

 امام سجاد(علیه السلام):

«إِنَّ قَسوَةَ البِطنَةَ وَ فَترَةَ المَیلَةِ وَ سُکرَ الشَّبَعِ وَ عِزَّةَ المُلکِ مِمّا یُثَبِّطُ وَ یُبَطِّی‌ءُ عَنِ العَمَلِ وَ یُنسِی الذِّکرَ»

پرخوری و سستی اراده و مستی سیری و غفلت حاصل از قدرت، از عوامل بازدارنده و کند کننده در عمل است و ذکر(خدا) را از یاد می‌برد.

بحارالانوار 78/129/1 

رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم):

«اَفضَلُ الاَعمالِ العِلمُ بِاللهِ اِنَّ العِلمَ یَنفَعُکَ مَعَهُ قَلیلُ العَمَلِ وَ کَثیرُهُ وَ اِنَّ الجَهلَ لایَنفَعُکَ مَعَهُ قَلیلُ العَمَلِ وَ لاکَثیرُهُ»

بهترین اعمال، خداشناسی است، زیرا با وجود علم و معرفت، عمل کم یا زیاد تو را سود می‌بخشد اما با وجود نادانی(نسبت به خدا) عمل، نه اندکش تو را سود می‌بخشد نه بسیارش.

کنزالعمال، ج10، ص143، ح28731

یحیی بن زکریا(علیه السلام) ابلیس را دید و به او گفت: ای ابلیس! تو، چه کسی را بیشتر دوست و دشمن داری؟

ابلیس گفت: پارسای بخیل را بیشتر دوست دارم، زیرا عمل او به بخل باطل می‌گردد و با فاسق سخی دشمن هستم؛ زیرا سخاوت، او را از دست من می‌رهاند.

داستان‌های کشف الاسرار، صفحه6